Dan mag het al een prinses zijn…
Gisteren was ik opnieuw even de Prince of Persia, op de Playstation in ‘Sands of Time’. Ik was nog maar net bezig en ik bedacht dat het spel eigenlijk leuker was voor de prins die prinses Farah aan zijn been had. In het begin leek mijn virtuele alter-ego best nog wel gecharmeerd door deze oosterse schone, maar naarmate de game vordert, krijgt ook hij het vaker en vaker op zijn heupen van dat mens. Veel viel er voor onze prins totnutoe niet te scoren en als ze eens niet gered moet worden, loopt de lieve Farah domweg in de weg. Hij trekt zijn wapen, zij bleirt "What?". En dan zie je hem denken, "Wat nu, "What", da’s gewoon een kromzwaard, schat". Dan mag het al een prinses zijn, deze Prince of Persia loopt gewoon de muren op van deze fraulein.
Reageer